BREVE HISTORIA DOS RECHEOS DO PORTO DE MARÍN

A historia dos recheos recentes do Porto de Marín é a historia das presións empresariais para conquerir solo industrial a baixo custo, sen ningunha preocupación polos danos ambientais que a modificación da liña de costa que producen os recheos e sen importarlles muito que os cidadáns de Marín perderan o seu contacto coa Ría e que a fachada mariña se atope hoxe frente a moreas de contenedores e naves industriais. No primeiro plan especial, contempláronse dúas fases de ampliación que sumaban máis de 300.000 metros cuadrados. O estudio de impacto ambiental do proxecto revelaba un forte impacto si se levaba a cabo no seu conxunto, por iso se decidíu construir a súa primeira fase. A superficie total de recheo que figura na Declaración de Impacto Ambiental emitida en 1995 é duns 95.000 metros cadrados.

Despois de comprobar, en base ao estudio de impacto ambiental realizado para o proxecto inicial de recheos, o impacto que estes ocasionarían, se decide construir solamente a Fase I, esta fase non rebasaría a liña imaxinaria establecida entre a punta de Lourizán e o muelle da Armada.

A partir desta idea inicial, a Autoridade Portuaria de Marín e Ría de Pontevedra ven facendo unha serie de modificacións da mesma, que se van tramitando de forma irregular, e que supoñen unha ampliación progresiva da superficie de recheo. Dado que dende o principio a Autoridade Portuaria é consciente dos danos ao medio que os recheos, ao cambiar a velocidade da auga e a súa capacidade de transporte de sedimentos, estan a orixinar, opta polo engano sistemático aos cidadáns que amosamos a nosa preocupación por estes prexuízos e mesmo ás administracións que poderían obstaculizar o avance dos recheos.

Esta é a imaxen que a Autoridade Portuaria amosaba na súa páxina WEB cando os recheos xa tiñan avanzado bastante máis alá do qeu aquí aparecia representado. A realidade dos recheos e o seu impacto ocultábase aos cidadáns.

Mentras a Autoridade Portuaria aseguraba que se cumplía o proxecto inicial, estaba a realizar recheos diferentes dos que figuraban no plan especial aprobado no ano 1994 e que iban máis alá dos 95.000 metros cadrados. No ano 2000, o Ministerio de Medio Ambiente, en clara complicidade coa Autoridade Portuaria, dicta unha resolución na que se considera que unha modificación do proxecto que implica pasar de 95.000 metros cadrados aos 160.000 e o avance dos mesmos 50 metros máis hacia a Illa de Tambo "non requira algunha acción ou introduza impactos adversos significativos que necesiten medidas correctoras das que se contemplaron na avaliación de impacto ambiental realizada ao proxecto inicial" Mentras os cambios na dinámica se iban facendo cada vez máis evidentes.

Nesta fotografía aérea do ano 2000 se amosa a formación de "lombas" de area como consecuencia do incremento da capacidade de arrastre das corrientes de maré. Ao mesmo tempo noutras zonas comenzan a acumularse sedimentos limosos.

A medida que, fruto da complicidade das diferentes administracións e da Autoridade Portuaria, para satisfacer "demandas empresariales de suelo" (según figura na xustificación dos recheos en diferentes plans e proxectos), as dimensións dos recheos teñen aumentado de forma brutal e paralelamente os danos aos sistemas xeolóxicos e ecolóxicos do interior da ría; como consecuencia da acumulación de area nunhas zonas e de fango noutras está a producirse unha merma na producción dos bancos marisqueiros da zona de consecuencias ainda non avaliadas. Pero os recheos, como un pesadelo sen fin, continúan a realizarse sen que sepamos ata onde poden chegar. Envoltos nunha enganosa e oscura tramitación de proxectos, fases, modificacións e outros enganos, continúan e continuarán si ninguén os detén.

A publicación da Decalración de Impacto Ambiental debe ser anterior ao comezo de calquera obra que a necesite. Nesta imaxe de satélite de principios do 2003 pode verse como xa tiñan comezado algunhas das obras (nomeadamente o denominado Muelle Este) para as que, o 16 de setembro de 2005, se publicou a Declaración de Impacto Ambiental.

Na actualidade se seguen a executar máis recheos, ainda que existe un plan especial que conforma o porto tal e como aparece no plano, as "demandas empresariales de suelo" non teñen límite, tampouco a falta de respecto da Autoridade Porturia de Marín e Ría de Pontevedra nin pola lexislación, nin polos recursos naturais. Debemos deter os recheos do Porto de Marín, realizar un estudio que contemple as modificacións hidrodinámicas dende o comenzo dos mesmos e restituir unha situación compatible cos recursos naturales e o medio ambiente da Ría.

Según a última versión modificada do Plan Especial (recurrida pola APDR) este sería o resultado ¿final? dos recheos do porto. En vermello as fases que ainda están en obras ou non comenzaron. En verde posición da liña que non se rebasaría para evitar impactos ambientales severos.